Een van de eerste onthoofdingen in Irak schokte de volledige westerse wereld en de vraag op de Planet Internet-redactie was: gaan we verwijzen naar de website waar de onthoofding is te zien? Iedereen vond dat we moesten linken naar de bron van het bericht, de site van een krant in Syrië, die overduidelijk verwees naar de afgrijselijke martelgang van de Westerse man. Instinctief zei ik dat ik niet wilde, maar ik kon sputteren wat ik wilde. De hele nieuwsredactie was voor en van de hoofdredactie was ik het enige lid dat moeilijk deed. Het was toch nieuws? Als je het niet wilde zien, ging je er toch niet naar toe?

Drie jaar geleden was dat en toen al dacht ik: waarom verwijzen naar iets dat je je zo ook wel kunt voorstellen? Moeten we Saddam Hussein straks zien hangen, live in action, of volstaat de mededeling dat hij geëxecuteerd is? De executie van het echtpaar Ceaucescu zagen we niet, meen ik me te herinneren, de bebloede hoofden in het zand wel.

Willem Wever stuurt om de zoveel tijd een nieuwsbrief en de laatste heeft als onderwerp 'New York New York'. Er wordt verwezen naar digitale plekken over de Amerikaanse stad waar het prettig toeven is, maar ook de aanslagen komen ter sprake waarbij het woord 'vlogen' is gelinkt. Je klikt op de link en pats-boem: op YouTube zie je ze vliegen en de Westerse wereld vliegt in lichterlaaie terwijl in de bergen van Pakistan de Grote Bruiloft wordt gevierd. Geschreeuw van omstanders. Speciaal voor alle Willem Wever-fans.

De beelden van de Boeings die zich boren in de Twin Towers maken me aan het schrikken. Elke keer dat ik de vuurzee in de toppen van de torens zie, sidder ik. Ik snap dat journalistiek geschiedenis moet illustreren met beelden die 'alles zeggen', maar wat zou ik het fijn vinden als men ze aankondigt, voor mij: Remco, daar komen ze weer, de fikkende torens van beschaving - en nu kun je je ogen weer openen..

Je bent een kind van negen en daar komen ze: de vliegtuigen die bommen zijn. Onaangekondigd op het NOS Journaal van zes uur. Iedereen kent ze toch, in ons nationale geheugen gegrift zijn ze, de gebeurtenissen staan niet meer op zich, emblemeta zijn het, vervaald omdat ze al zo vaak door onze handen zijn gegaan. Maar voor een kind van negen niet, veronderstel ik.

Moet je zo'n rampfilmpje beter aankondigen? (pas op: schokkend materiaal!) Helemaal niet linken? Het laten bij een niet al te confronterend fotootje? Als Willem Wever.nl-redacteur had ik geen verwijzing opgenomen. Een onthoofding past niet op Planet.nl, de vlammende Twin Towers wel, maar dat is op een nieuwssite voor volwassenen. Als je filmpjes laat zien op een kindersite als Willem Wever, neem dan alleen materiaal dat in de formule past.

Of maak ik me onnodig druk?

Remco Pijpers