Het Duitse poppetje Diddl is een aandoenlijk dier. Veel kinderen, met name meisjes, zijn dol op hem. Via internet werd het beestje bij Nederlandse kinderen populair, daarna kwamen de Diddl-producten pas in onze winkels te liggen.

Vorig jaar schrokken de makers van de website Diddl.nl zich een hoedje. Correctie: maker. In Nederland is één redacteur actief, met hulp van enkele begeleiders bij het Duitse moederbedrijf Depeche. Op Diddl.nl kwamen niet alleen Nederlandse fans, maar ook volwassenen die het op kinderen hadden gemunt en tieners die kleine Diddl-kids wilden pesten. Via de chatbox en mail werden kinderen lastig gevallen. Tot twee keer (zie hier en hier) toe werd een nieuwsbrief naar alle leden gestuurd met de waarschuwing op te passen.

Diddl.nl liet het daar niet bij. De site heeft nu een uitvoerig onderdeel internetveiligheid. Zo zijn er tien veiligheidstips die je kunt printen en naast je computer ophangen. Bibombl, 'de speurhondslimme pomponstaartsetter', geeft je veiligheidstraining en je kunt een 'chatrijbewijs' in de wacht slepen.

Je kunt zien dat de schrik er goed in heeft gezeten. Diddl.nl heeft zijn stinkende best gedaan uitvoerige voorlichting op te zetten. Dat is te prijzen. Jammer alleen dat het zoveel tekst is, in bovendien een diddlpiepmuisklein font. Kinderen lezen nauwelijks op internet, en kleine letters slaan ze al helemaal over. Verder is de krakkemige vertaling uit het Duits geen pretje. Een wachtwoord is op Diddl.nl een 'paswoord' en maak je iets vervelends mee en je wilt dat melding, dan moet je een 'storing'  doorgeven.

Vooral één ding heeft Diddl.nl nagelaten: de chatbox is er nog. Volgens Depeche zou de Jugendschutz de chat van Diddl.nl een van de veiligste van Duitsland hebben genoemd. Dat wil niet zeggen dat je je kind rustig in de Nederlandse Diddl-chat kunt achterlaten.

Remco Pijpers