De virtuele wereld van Second Life wordt bevolkt door volwassenen en in het Habbo Hotel lopen tieners als Habbo-poppetje rond; ze boeken er een kamertje en vullen dat met pixel-meubeltjes waar ze echt geld voor betalen. Kinderen, zo blijkt uit navraag bij kinderen uit groep 6 van een basisschool in Amsterdam, houden zich op in de Club Penguin, een site van Amerikaanse makelij.

Club Penguin werkt ongeveer als Habbo Hotel. In Habbo krijgt iedereen een kamertje. Wanneer je credits aanschaft, kun je je kamer met meubels vullen. Bij de pinguins betaal je abonnementsgeld, zes dollar per maand, en krijg je onbeperkt de mogelijkheid om:

Het is allemaal in het Engels, dus een leerlinge, met wier moeder we zijn bevriend, vroeg mij Club Penguin uit te leggen. We maakten een pinguin aan, en we noemden hem Loempia, we roetsjden van de sneeuwhelling af, en we waggelden rond in de ruimtes IceCave en ColdFront. Als 'non-member' konden we kletsen met anderen, maar alleen via voorgeprogrammeerde zinnetjes en emoticons. Leden kunnen wel vrijuit chatten.

Club Penguin beweert een veilige kindersite te zijn. Er zijn moderators die de chatgesprekken in de ijskoude ruimtes in de gaten houden. Ze worden 'secret agents' genoemd die worden geworven onder de kinderen zelf. Kinderen onder de dertien kunnen alleen gamen en chatten in ClubPenguin nadat de ouders via mail toestemming hebben gegeven. Er worden geen advertenties verkocht, de site houdt zich staande met abonnementsgeld.

Het lukt ze vast 'zich staande te houden'. Opvallend hoe snel een kind van negen jaar doorheeft dat je als niet-lid niet echt wat voorstelt. Net zoals je het Habbo Hotel ook gefrustreerd raakt dat je geen digitale duik in het zwembad mag maken zolang je zonder credits zit. De prachtigste sprongen passeren de revue, en jij hebt geen credits..

Remco Pijpers