Het ideaalbeeld van iemand met een pro-ana levensstijl
Toon foto's

Tiener-meiden en pro-ana sites

Het aantal meiden tussen 12 en 18 jaar met een eetstoornis wordt geschat op ruim 100.000 (NOS, mei 2008). Zo'n 80% van alle jongeren heeft een verstoord beeld van gezond eten en van hun eigen lichaam. Uit een al wat ouder onderzoek van het meidenblad Fancy blijkt dat in de zomer maar liefst 35% van de meisjes tussen 14 en 18 jaar eerst nog wil afvallen voordat ze een bikini aan durven. “Het verbaast mij niets. Ik herken mezelf”, zo bekent Scarlet Hemkes op Ouders Online. Zij is via internet een actie begonnen tegen de pro ana-websites.

Cultus
Scarlet moest minimaal 10 kilo aankomen om te overleven. Gemakkelijk is dat niet, als je eenmaal anorexia hebt. Tegenwoordig is het een grotere opgave dan ooit, omdat meiden zich via internet kunnen trainen in een professioneel anorectische leefstijl: pro ana, noemen ze zichzelf. ‘We love ana’, ‘Call me Ana’, ‘We aanbidden godin Ana’, ‘Ana4ever’. Dunner dan dun is het doel: een mooi gewicht is ondergewicht.
 
Via internet is het uitgegroeid tot een ware cultus. Het ana-zijn wordt verheerlijkt. Sommigen gaan zo ver, dat ze het hebben over de godin Ana, die in een ware vereringscultus aanbeden wordt.
 
Internet biedt sterke binding
Pro ana-sites bieden meiden van alles: onderlinge steun, maar ook tips om af te vallen, en te verbergen voor je omgeving dat je op slechts 500 calorieën per dag leeft. Je leert er laxeren, overgeven, je eten te verstoppen, te liegen over eten en gewicht, en welke afslankpillen je het beste kunt kopen. Ze tonen er trots hun ribben.
 
Zo'n lotgenotengroep werkt heel stimulerend. Er kan gechat worden, er worden afvalwedstrijden georganiseerd, en wie een zwak moment heeft kan zich laten inspireren door foto's van graatmagere foto-modellen: ze motiveren elkaar en jutten elkaar op door middel van deze thinspiration.
 
Toch nog ergens goed in
Voor sommige meiden is het de eerste keer dat ze het gevoel hebben ergens bij te horen. De meisjes die op pro-ana sites komen, zijn vaak onzeker over zichzelf en hebben allerlei problemen. Hier kunnen ze een geheim leven leiden in een groep waar ze geaccepteerd worden, en kunnen ze ontdekken dat ze misschien toch nog ergens goed in zijn: afvallen.
 
Keerzijde van gevecht tegen obesitas
De grote aandacht voor obesitas heeft ook een keerzijde: ook veel kinderen met een gezond gewicht vinden zichzelf nu te dik, en vrijwel alle tienermeiden zijn ontevreden over hun lijf (zie het onderzoek van gezondheidpsycholoog Liesbeth Woertman, Universiteit Utrecht). Dat kan leiden tot overmatig lijnen op te jonge leeftijd.
 
Wat nodig is, is meer voorlichting over de signalen van eetproblemen. Bij gewichtsverlies moet er een alarmbel gaan rinkelen. Net als bij de volgende gedragingen.
 
Signalen
  • Kind weegt zichzelf vaak. Sommige sporten, zoals ballet en turnen, eisen dat je kind een bepaald gewicht heeft. Meiden die deze sporten beoefenen, lopen meer risico.
  • Kind praat veel over eten, doet moeilijk over bepaalde porties, weigert dingen die het eigenlijk best lekker vindt, en is gefixeerd op 'light'-producten.
  • Kind gaat intensief lichaamsoefeningen doen tot op het saaie en pijnlijke af, ook al vindt ze dat eigenlijk niet leuk.
  • Kind trekt zich sociaal meer terug, wil minder graag dan voorheen omgaan met vriendinnen, ontwijkt gezellige etentjes, en wordt huiselijker.
  • Kind krijgt last van sterke stemmingswisselingen, wordt chagrijniger, krijgt problemen in de omgang met broers of zussen, en ruzie met vriendinnen.
  • Kind ontwikkelt kleine kwaaltjes en pijntjes, heeft het vaker koud, gaat trillen of meer zweten, is vaker moe en heeft weinig energie, heeft keelpijn, en kan soms flauwvallen.
  • Kind trekt zich regelmatig terug na het eten (toilet, badkamer) en koopt laxeermiddelen.
De gevolgen van een eetstoornis zijn niet misselijk. Belangrijke groeiprocessen komen tot stilstand en uiteindelijk ga je er dood aan..  Scarlet Hemkes vindt dat deze websites verboden moeten worden: “Ze zijn niet alleen shockerend en respectloos, maar ook gevaarlijk. Er is geen goede reden om ze te handhaven, en om te riskeren dat meiden hier op het idee komen om zichzelf dun - en uiteindelijk dood - te hongeren.”
 
Weblinks:
 
De actie-site van Scarlet Hermkes:
 
Wat elke ouder moet weten over anorexia en boulimia
 
Voorlichting van Stichting Human Concern, centrum voor eetstoornissen.
 
Stichting Anorexia en Boulimia Nervosa
 
Vlaamse Vereniging Anorexia Nervosa-Boulimia Nervosa
 
(Dit artikel is eerder verschenen in de rubriek Generatie M, in PiP Magazine)
 
Aanvulling oktober 2009: De nieuwe website van Scarlet Hermkes is opgezet samen met Centrum Eetstoornissen Ursula, zie hier: www.proud2Bme.nl. De Hyvespagina veranderd in: proud2Bme.hyves.nl
 
Justine Pardoen
 
Lokatie: thuis / Media-opvoeding / De risico's van internet
Gepubliceerd: ma 09 feb 2009 · Laatst gewijzigd: vr 16 okt 2009

MKO Forum

mijn vriendin heeft last van dit soort dingen, samen denken we dat ze er last
van kan hebben. ik weet niet wat ik moet doen ik wil met haar naar de dokter,
maar ze durft niet ze wilt niet dat haar ouders het weten, en ik het wel tegen
haar ouders zeggen maar dan vind ik lullig voor haar want dan word ze in de
gatengehouden enzo wat moet ik nou doen

Gepost op dinsdag 29 december 2009
Hoi.

Die pro-ana zou echt verboden moeten worden.
Het is te triest voor woorden.

Zelf beheer ik samen met Scarlet een site voor ouders en omstanders van ES
patienten.

Waar ik me zo boos om kan maken is dat sommige instellingen niet willen
samenwerken.
We streven toch allemaal het zelfde doel na.
En dat is proberen om mensen en omstanders met een ES zoveel mogelijk te
helpen.

Respect voor jou hoor.
Mocht je een keer willen kijken.
De ene site is Proud2Bme.hyves.nl en de andere is Prou4parents.hyves.nl

Heel veel succes met wat je doet.

Groetjes Marjolijn.


Gepost op maandag 16 november 2009
ik kan echt niet tegen al dit gezeik..
er word niet alleen maar gemotiveerd om aftevallen, ja tuurlijk je hebt een paar
sites er tussen zitten die dat wel doen, maar voornamelijk zijn het gewoon sites
waar meisjes die al een eetstoornis HEBBEN elkaar steunen.. omdat je je er heel
erg vaak erg alleen in kan voelen.. en meisjes die geen eetnstoornis hebben en
vragen hoe kan ik snel afvallen? die gaan wij/ik eegt geen tips geven. ja stoppen
met snoepen en wat meer sporten!.. niet iedereen is slecht die onder kopje
pro-ana staat.. ik heb zelf ook een website er kwam meteen de eeste dag al een
waarschuwing op, okee snap ik maar kijk dan eerst verder nergens is een tip te
vinden!! NERGENS.
laat ons gewoon ons ding doen..
als ouder kan je het toch niet tegen houden..
mijn ouders hebben de hoop opgegeven, ze kunne moeilijk het eten in me mond
proppen he, en op internet zitten kunnen ze me niet verbieden, internetcafe's,
school, enz. kotsen, ze kunne me niet tegen houden. als ik wil dan ga ik. en ga
zo maar door. het kan niet tegengehouden worden. meisjes vinden een manier om
elkaar te vinden en de meeste zijn al zo gevorderd in liegen en hun ware
identiteit verbergen dat ze dit nog wel verder kunnen doorzetten.

Gepost op zondag 21 juni 2009
Ik ben het ermee eens dat het zeker ook een maatschappelijk probleem is. Maar
dat maakt niet dat het verbieden van pro-ana-sites geen goed idee is. Het lijkt
mij zeer goed om deze sites te verbieden! Jongeren worden verder in de
eetstoornis getrokken en moedigen elkaar aan af te vallen en exreem mager te
worden. De sites zijn echt niet normaal! De foto's en woorden die gebruikt
worden...Meiden die al gevoelig zijn, worden op deze manier ook getrokken in de
eetstoornis-wereld.
En ja, er zijn ook andere sites voor meiden met eetstoornissen, maar die dan
juist positief zijn!! Denk aan SABN, waarbij een forum is. Op dit forum steunen
meiden met anorexia elkaar, op de goede manier.
Het verschil is, dat meiden op pro-ana-sites nog niet inzien, dat ze slecht
bezig zijn. Ze zien het nog als leefstijl en niet als ziekte.

Gepost op donderdag 19 maart 2009
Ik vraag me af of we werklijk wat kunnen bereiken met alleen het verbieden van
de sites. Ik zie boven het kopje "risico's van het internet" staan. Ik denk niet
dat het internet hier als schuldige kan worden aangewezen. Die bindende factor
kan ook voor goede zaken worden ingezet. Echter gebruikt de hulpverlening en
dergelijke nog niet dit concept van communityvorming. Ik ben het tenminste nog
niet in een dergelijke vorm tegen gekomen.

Ik denk daarom dat dit probleem niet zozeer als "risico van het internet"
geclassificeerd kan worden. Ik denk dat het werkelijke probleem meer in het
maatschappelijk vlak ligt en in het stereotype ideaalbeeld van de vrouw (maar ook
die van de man brengt problemen) die door de media wordt gepropageerd. Ik sta ook
als fotograaf soms met verbazing en afschuw te kijken naar de eisen voor modellen
van mijn collega's professionele fashion-fotografen. Gelukkig dat Dove daar een
tegenbeweging in maakt.

Wanneer jongeren met problemen het internet gebruiken om te dealen met hun
problemen, biedt dat ook kansen. Er moet toch een mogelijkheid zijn om ze hulp te
bieden op een vergelijkbare manier zoals ze dat bij de pro-anna-sites doen, maar
dan op GOEDE manier? Is de hulpverlening op een vergelijkbare laagdrempelige
manier aanwezig op het net voor hulp?

Kortom... dit is niet een probleem of risico van het internet opzich. Dit is een
maatschappelijk probleem en ik denk dat we het internet ook kunnen inzetten om
deze jeugdigen juist te bereiken en te helpen.

Gepost op donderdag 19 februari 2009

Mijn Kind Online en onze bezoekers stellen je mening op prijs. Deze wordt hier direct gepubliceerd.

Contact
E-mailadres
Mijn reactie

Extra


Trefwoorden