Weet u wat een Ranbow-party is? Ik hoorde er voor het eerst van in de erg leuke tv-serie Huff (over een psychiater met een tienerzoon): pubers komen bij elkaar thuis als de ouders er niet zijn, en doen dan een wedstrijdje orale seks. Meisjes stiften hun lippen voor het pijpen. Hoe meer meisjes je gehad hebt, hoe kleuriger je penis wordt. De mooiste regenboog-penis wint... Ik vond het nogal curieus, maar hield er rekening mee dat het geen incidentje was dat voor het scenario was bedacht. De relevantie was duidelijk: hier worstelden ouders met hoe je erop moet reageren als er in de wasmand ineens een onderbroek ligt die vol lippenstift zit. En inderdaad. Er is een boek verschenen met de titel Rainbow Party (Paul Ruditis, Simon & Schuster, ISBN 14169 0235 X), en dat is een grote hit deze zomer in de Verenigde Staten. De US is groot, dus er is natuurlijk ook veel protest. Het ligt blijkbaar zo gevoelig, dat grote boekhandels het boek alleen maar online verkopen en het niet in de winkel op de plank willen leggen. Ruditis in Publishers Weekly: "Part of me doesn't understand why people don't want to talk about [oral sex]. . . . Kids are having sex and they are actively engaged in oral sex and think it's not really sex. I raised questions in my book and I hope that parents and children or teachers and students can open a topic of conversation through it. Rainbow parties are such an interesting topic. It's such a childlike way to look at such an adult subject -- with rainbow colors." Mmm...dat belooft wat! Ook wij krijgen de indruk dat jongeren orale seks niet meer als seks zien. De hele praktijk van webcam-seks tussen leeftijdgenoten die daar beide bewust voor kiezen, hoort tot het hedendaagse repertoire van experimenten in de puberteit. Om alles wat er gebeurt op dit gebied meteen te zien als 'misbruik' lijkt me niet wenselijk, hoe 'schokkend' we het zelf ook mogen vinden.