De gemiddelde journalist weet zo weinig van Internet, dat de onzin je regelmatig om de oren vliegt. En als het dan gaat om wat kinderen op Internet doen, en hoe we daar als opvoeders op kunnen reageren, dan bekruipt je met regelmaat het gevoel dat die mensen in een soort jarenlange winterslaap zijn geweest. Zo mocht vandaag in NRC Handelsblad de gemiddelde krantenlezer lezen dat er een basisschool is in Breda, die "als eerste school in Nederland een Internetprotocol heeft afgesproken met leerlingen, leerkrachten en ouders, over wat wel en niet mag op de schoolcomputers." Beste heren en dames journalisten: dit soort afspraken zijn er al op heel veel scholen. De Laurentiusschool is waarachtig niet de eerste. Check, check... Wat is nu eigenlijk het nieuws in dit artikel in onze kwaliteitskrant? Nog meer onzin: "Er zijn meer initiatieven om kinderen voor te lichten over veilig surfen. Maar dat is steeds voor de kinderen alleen." Huh? We vrezen dat de journaliste slaafs getypt heeft wat haar door de Kinderconsument is ingefluisterd: "De Kinderconsument streeft ernaar ook de ouders van de kinderen uit groep 6, 7 en 8 erbij te betrekken. Want het zijn, volgens Delver, de ouders die falen." Daar gaan we weer... jawel, het bekt lekker: "Dat de opvoeders falen is duidelijk." Delver moet zelf bij MSN ook maar eens op een bijspijkercursus: hij blijft steevast volhouden dat het aantal contacten in de contactenlijst van MSN beperkt is tot 150. Kinderen weten wel beter... Bron: NRC Handesblad 31-10-2005