Vandaag in de New York Times bespreekt een psychiater de casus van een 18-jarige jongen die een virtuele identiteit heeft. Dat betekent: hij heeft zichzelf een identiteit aangemeten, die een functie heeft in de online contacten met anderen. De psychiater ziet een jongen die zichzelf heeft uitgevonden. Een jongen met tatoeages, piercings, een versleten spijkerbroek, die zo nu en dan een jointje rookt. Die joint is trouwens de reden dat zijn ouders hem naar de therapeut sturen (!) De deskundige op het gebied van het zieleleven oordeelt: "I have treated several other teenagers this year who display a similar kind of profound detachment from self. It is a kind of identity disorder I believe has its roots in a society that has drifted free from reality and is creating adolescents (and, I would venture, people of many ages) who are at most participant-observers in their own lives, with little genuine emotion - like actors playing themselves. The signs and symptoms of this identity disorder are everywhere. Teenagers are embracing lies on a wholesale (and retail) scale. They not only buy clothing made to look old when it is new, but they buy T-shirts emblazoned with logos from bars and bait shops and resorts they have never visited, and that sometimes don't exist at all. " Hij gaat verder, om het beeld volledig te schetsen: "They pierce themselves and tattoo themselves and have sex more and earlier, in what I see as desperate efforts to anchor themselves to some sort of reality - the reality of the flesh. If a teenager can feel a steel bolt through her tongue move whenever she speaks, at least she knows she inhabits her own body, even if she doubts her own soul. If she can use low-cut jeans or a glimpse of thong underwear to attract glances from boys around her, at least she knows she occupies space and time at the center of their attention." Het is de schuld van onze obsessie, om niet te zeggen verslaving, aan technologie. Door technologie zijn we het contact kwijtgeraakt met een reëel zelfbeeld. We zeggen dat we 'ergens naartoe gaan' als we het Internet op gaan. Terwijl we de kamer helemaal niet verlaten! We kopen virtuele meubels en virtueel onroerend goed in online games met echt geld! Miljarden gaan erin om, wereldwijd. Kortom, we zijn natuurlijk massaal gek geworden, is het oordeel van de psychiater, die waarschijnlijk het liefst de hele maatschappij op de bank zou willen hebben. De therapeut voorspelt een goede afloop: de waarheid wint het altijd van de leugen, als je maar lang genoeg wacht. Maar we zullen er een hoge prijs voor moeten betalen. De achttienjarige betaalt de schijn-identiteit met depressie. En ook onze hele samenleving zal door een collectieve depressie heen moeten. Maar daarna is er kans op genezing en komt alles weer goed. Ik heb zelden zo'n diep cultuurpessimisme gezien. Gelukkig zijn er ook nog veel gezonde mensen. Zie de reacties op dit stuk op Joystiq.com