Habbo Hotel
In het theater krioelde het van de Habbo’s...

Presentatie met 2 beelden

Eén uur lang was ik beroemd in het Habbo Hotel, and I loved it.

Op uitnodiging van de Habbo's Matorato en Martjuhh stond ik afgelopen maandag in het hotel op het podium van the Theater Dome, waar vijftig Habbo’s vragen aan mij konden stellen over veiligheid op internet. De uitnodiging kwam naar aanleiding van onze Internetsoa-campagne.

Ik had een nieuwe Habbo aangemaakt, ‘InternetRemco’ was mijn nick, en ik had me door mijn gastheren laten rondleiden en instrueren. Mijn kleding was niet hip en ik zag bleek, dus ik werd terug naar de kledingkast gestuurd, om flitsend, met een rode ster op mijn rode shirt, als een soort Mao-Habbo, terug te komen.

In het theater krioelde het van de Habbo’s. Duizend anderen konden meekijken via ‘Habbo Live’ – een digitaal kijkvenster op het evenement. Ik werd naar het toneel geloodst, alsof ik een oude blinde man op krukken was. Het feest kon beginnen.

Gedurende dat uur, maar ook ervoor en erna, in gesprekken met Habbo’s, vielen me een aantal zaken op over hoe de Habbo-community werkt..

In het Habbo Hotel vertel je zo min mogelijk over jezelf
Een belangrijke norm in het hotel is dat je je persoonlijke gegevens niet deelt met andere Habbo’s. Dat houdt in dat je je wachtwoord niet weggeeft, maar ook niet praat over je leeftijd, echte naam, woonplaats en mailadres. Roep je een mailadres, dan treedt het Bobba-filter in werking en verschijnt in beeld *bobba*. Ik was zo stom wél wat over mezelf los te laten. “Vertel eens wat over jezelf, Remco”, vroeg Martjuhh. “Ik ben heel oud. Ik ben 37 jaar”, antwoordde ik. Prompt kwamen daar de tekstballonnetjes: “Dat mag je niet vertellen!” Naast me, in het kantoor van Habbo, zat een medewerker van de klachtenservice, die direct twee mailtjes kreeg waarin stond dat ik uit de school had geklapt. 

Nieuwelingen hebben het moeilijk, al krijgen ze hulp
Nieuwelingen kunnen het zwaar hebben in het hotel. Je kent de plekken niet waar het gebeurt, je kent de coolste Habbo’s niet. Je doolt door het hotel en weet niet wat het gedrag is wat past. Wanneer zwaai je en wanneer houd je je stil? Er zijn Habbo’s die helpen. De HabboX’en vormen een elitegroepje, dat nieuwelingen rondleidt, maar er zijn ook Habbo’s die ‘noobs’ in de maling nemen. Ze zeggen dat hun veters los zitten, ze stelen wachtwoorden van ze door ze voor te houden dat een filter het onmogelijk maakt je wachtwoord te delen met anderen. “Tik je wachtwoord maar in, en je zult zien dat er sterretjes verschijnen. Het filter doet dat.” Het wachtwoord wordt ingetikt, en de ander zegt: dank je wel, ha ha!

Hoe actiever en creatiever in Habbo, hoe sterker je positie in het hotel
In het Habbo-netwerk staan de makers bovenaan de ladder, met name hotelmanager Lotus als het creatieve brein. Daarna komen de HabboX-en, de Habbo’s die nieuwelingen helpen en de boel in de gaten houden. Bijna net zo belangrijk, misschien nog wel belangrijker zijn de initiatiefrijke, creatieve en intelligente Habbo’s die het hotel tot een succes maken met user generated content en events. Matorato en Martjuhh zijn voorbeelden van Habbo-opinieleiders. Door hen ben ik in het hotel uitgenodigd. Ze zijn de initiatiefnemers van de Safety Squad-campagne over veiligheid in het Habbo Hotel. Buiten de Habbo-makers om zijn ze campagne gaan voeren. Ze nodigen bekende en semi-bekende Nederlanders uit en zwepen andere Habbo’s op.

Het helpt als je veel weet. Richt een Habbo-fansite en etaleer je kennis
Ongekend, bij mijn weten, is dat Habbo Hotel fansites geneert. Om het Habbo Hotel heen zijn sites actief, die buitengewoon professioneel zijn opgezet. Er zijn fora, waarin Habbo’s praten over het wel en wee in het hotel. Ze bezoeken hotels in het buitenland en geven het door als daar nieuwe onderdelen te vinden zijn, die wellicht worden overgeheveld naar de Nederlandse vestiging. Mijn gastheren Matorato en Martjuhh zijn verantwoordelijk voor Habbos.nl. Op Habbos.nl hebben ze onderdelen waar binnen het hotel (nog) geen ruimte voor is. Habbo Hotel TV bijvoorbeeld, te vinden rechtsboven op Habbos.nl. Op Google Video leggen ze uit hoe je bijvoorbeeld meubeltjes moet stapelen. Ze publiceren The Daily Habbo, tien jaar na Van Jole’s The Daily Planet. Maar ook brengen ze een soort Habbo-economie op gang, buiten Habbo om. Ze loven met meubels gevulde Habbo-kamers uit voor elke twintigste beller.

Fansites:
http://www.habbos.nl
http://www.habbers.nl
http://www.habbowereld.nl/
http://www.habbo-island.nl/

Nadat het evenement was afgelopen, werd het besproken op Habbos.nl en Habbers.nl. Op Habbos.nl was de conclusie: die jongen van Mijn Kind Online en Internetsoa.nl ziet er een stuk ouder uit dan 37 jaar. En op de foto ziet hij er stoned uit, concludeert men ;-)

Vriendschap in het Habbo Hotel is buitengewoon belangrijk
Martjuhh en Matorato zijn onafscheidelijk in het hotel. Ze zijn vrienden, die elkaar door dik en dun helpen. Ze bedenken campagnes, maken Habbos.nl, helpen nieuwelingen in het hotel, halen geintjes uit. In het echt hebben ze elkaar nog nooit gezien. Hun voorkomendheid in het hotel is hartverwarmend. Ze bieden aan me door het hotel rond te leiden. Als ik aan het klunzen ben, helpen ze me via mail uit de brand. Ze geven me kledingtips. In de kamer van Martjuhh bereiden we op ons op het evenement voor. Daar zitten we dan, op de bank. Als ik een compliment maak over de pixel-Pamela Anderson aan de muur, wandelt Martjuhh naar de poster en zet er een vette *kus* op. Lachen. Ze zijn zenuwachtig en bij mij gieren de zenuwen ook door de keel. Zullen er veel Habbo’s zijn? Zullen ze het wel interessant vinden? Matorato ijsbeert door de kamer, als een soort pixel-artiest die zijn opwachting maakt voor een voorstelling. We kennen elkaar niet, we hebben elkaar nog nooit ontmoet, maar het delen van zo’n ervaring schept een band.

In het Habbo Hotel worden digitale beroemdheden aanbeden
Digitale faam is een wonderlijk fenomeen. Ik zelf werd toegejuicht, poppetjes stonden aan mijn voeten en zwaaiden naar me, me hartjes en kushandjes toewerpend. In tien minuten tijd kreeg ik 200 vriendenverzoeken. Bijna niemand wist ik wie ik was, maar ik had een VIP-badge waarmee deuren voor mij opengingen die voor anderen gesloten blijven. En ik stond op het podium. Allemaal probeerden ze naast me op het podium te komen staan.

Maar nog meer indruk maakte de uitzinnigheid waarmee Lotus, de hotelmanager van Habbo, werd bejegend. Ik kwam binnen en enthousiast draaide men zich om mij heen. Dat was aardig. Toen Lotus werd gesignaleerd, blééf het hartstochtelijke groeten regenen. “Heeeeeee Lotus.” “Lotus, je bent cool”. “Lotus, I love you!” Het hield niet op. Toen Lotus uit het theater verdween - om offline chocola voor mij te pakken -, brak er een lichte paniek uit. “Waar is Lotus? Lotus? Lotus!”

Ze krijgt onophoudelijk vriendenverzoeken, maar accepteert er bijna geen. Doet ze dat een enkele keer wel, dan zingt dat meteen rond door het hotel. De Habbo die op haar vriendenlijst staat, stijgt in aanzien. Via die persoon proberen ze ook bij Lotus op de Habbo-lijst te komen. Alles doen Habbo’s eraan om dicht bij de makers te komen. Tijdens mijn sessie stond er een tiener bij de receptie beneden. Hij beweerde bij hoog en laag dat hij geen nieuw wachtwoord ontving om in te kunnen loggen, dus was hij maar naar het Telegraaf-gebouw getogen. Het doel: Lotus ontmoeten…

Remco Pijpers