Van iedere pagina die de browser ophaalt, worden alle onderdelen (tekst en plaatjes) tijdelijk bewaard. De bedoeling daarvan is om het afbeelden van pagina’s te versnellen; reeds bekende gegevens hoeven immers niet meer opnieuw opgehaald te worden.

De plek waar al die gegevens bewaard worden, is de zogenaamde cache (spreek uit: kesj). Eigenlijk zijn er twee caches: een memory cache in het werkgeheugen (deze verdwijnt vanzelf als de browser gesloten wordt) en een disk cache op de harde schijf, die ook intact blijft als de browser wordt gesloten, én als de computer wordt uitgezet. Pas wanneer de disk cache vol raakt, wordt hij automatisch geleegd.

De memory cache is niet interessant voor u, maar de disk cache kan dat wel zijn. Alle pagina-onderdelen staan namelijk als losse bestandjes op de schijf, waarbij de bestandsnaam gebaseerd is op de URL (het web-adres) waar het materiaal vandaan komt. Zo kun je altijd zien welke websites er bezocht zijn. 

Let op: de inhoud van de cache wordt niet aangetast wanneer de History (zie boven) wordt gewist. Die twee dingen staan los van elkaar. Soms kan het dus zin hebben om ook nog even in de cache te kijken, als de History geen informatie geeft.

 Gebruiken uw kinderen Internet Explorer (de browser van Microsoft), dan kunt u de disk cache als volgt bekijken:
- uitgangssituatie: Internet Explorer is actief
- menubalk Extra, keuze Internet-opties

- tabblad Algemeen, afdeling Tijdelijke Internet-bestanden, drukknop Instellingen

- dialoogvenster Instellingen: drukknop Bestanden weergeven om de tijdelijke bestanden te bekijken

- zodra u gereed bent: sluit alle vensters zoals u dat gewend bent

Net als de History kan ook de cache eenvoudig gewist worden. Heeft u kinderen die van de hoed en de rand weten, dan hoeft de inhoud van de cache dus niet het hele verhaal te vertellen.