Op MSN Messenger grossiert het in originele bijnamen en in minder geslaagde. Een nickname is je visitekaartje naar de buitenwereld. Maar de nick wordt ook voor hele andere doeleinden gebruikt. Opvoeders moeten dat weten. Volwassenen laten het vaak bij hun voornaam. Ik voegde altijd een favoriet jazznummer toe, totdat MSN zelf het nummer dat ik in iTunes op had, toonde aan iedereen die mij op zijn lijst heeft. Kinderen zijn nog origineler. Zijn het jonge tieners, dan maken ze vaak ellenlange nicks, gevuld met hartjes en rode lippen. Veel Br3EzaH-taal ook. Dat verandert als ze ouder worden. Ik zie veel 14, 15-jarigen, vooral meiden, hun nick niet gebruiken om te laten weten wie ze zijn, maar om een 'mood' weer te geven of iets wat hen bezig houdt wereldkundig te maken. Dat kan (te) ver gaan. *Naam* - net als ik een negen haal voor Engels, gaat m'n oma dood. *Naam* - ik maak er een einde aan.. ik zie het leven niet meer zitten. MSN Messenger kan vertrouwen scheppen. Het is makkelijker om een op een achter een beeldscherm gevoelige info uit te wisselen. De ander ziet niet dat je huilt. Krijg je een kleur dan hoef je niet bang te zijn dat je wordt uitgelachen. Maar sommigen zoeken dat intieme contact niet in een MSN-tweegesprek op, maar laten dus iedereen op hun lijst weten dat ze aandacht willen. Meestal willen ze dat bepaalde personen hun noodkreet zien. Iemand met wie ze vrienden willen zijn, iemand op wie ze verliefd zijn, of gewoon hun beste vrienden. Ze willen dat zij ernaar vragen in plaats van dat ze er zelf over moeten beginnen, bang voor desinteresse wellicht. Zend je je gevoelens via je nickname uit dan neemt iedereen er echter notie van, inclusief de onbekenden in je contactlijst. Luister naar me Dan nog iets anders. Een nick kan ook een bericht voor iemand zijn die even niet reageert of gewoon niet met je wil MSN'en. Laat ik dat uitleggen. Je verandert je nickname eerst in een boodschap. Je zet je MSN Messenger op offline, dan op online. Rechtsonderaan het beeldscherm van de ander floept een venstertje dat laat weten dat je weer online bent op MSN - met de boodschap dus. Het komt over als: luister nou eens naar me! Prive-levens van tienens trekken zo aan je voorbij. Deze tieners maken zaken openbaar zonder - zo lijkt het - door te hebben dat mensen meekijken die dit niet hoeven te zien. We moeten ze leren voorzichtiger te zijn.