De politie in Edinburgh bestrijdt jeugdcriminaliteit met games In de plaatselijke bibliotheek kunnen jongeren elke week de strijd aan met elkaar, én tegen de politie, in PS2 games. De jonge crimineeltjes nemen het zelfs op tegen de politie-agenten zelf. Blijkbaar vinden ze dit toch leuker dan happy slapping. De winnaars worden beloond met nieuwe games. Het is een succes: in de vijf weken dat dit project nu loopt, is de jeugdcriminaliteit in de buurt gehalveerd. Het ziet er toch naar uit dat de jeugd zich dus op straat vooral stierlijk loopt te vervelen en dat daar het asociale gedrag uit voortkomt. Wie zich niet kon gedragen in de bibliotheek, moest weg. Ze vonden het zo leuk, dat ze echter wel uitkeken. Sommige kinderen zeiden zelfs dat ze helemaal niet meer naar buiten wilden, om niet in de verleiding gebracht te worden om toch nog rottigheid te gaan uithalen. Bron: Eurogamer (via ICT-in-onderwijs Nieuws) Commentaar: Aan de andere kant van de wereld maken mensen zich hevig zorgen over het excessieve game-gedrag van jongeren. Een Koreaans ouderpaar stelt de makers van World of Warcraft zelfs aansprakelijk voor de dood van hun zoon, die door het gamen vergat te eten en te drinken en uitdroogde. In ons land zitten de meeste kinderen thuis te gamen. In China en Korea zitten ze met z'n allen in speciale ruimten die daarvoor ingericht zijn, een soort cafe's. Daar is geen toezicht: jongeren kunnen daar gerust acht uur achter elkaar zijn. Dat is vragen om problemen natuurlijk. Wat dat betreft is het goed dat die gewoonte hier niet ontstaan is. Ook pubers hebben hulp nodig in het begrenzen van zichzelf. Zelfbeheersing komt je niet aanwaaien, dat moet je leren. Dat ze excessief gaan gamen als ze dat leuk vinden, is dus niet gek. Het ligt niet aan die games, maar aan het gebrek aan begeleiding van volwassenen. Maar zolang die jongens door onze Britse buren niet alleen gelaten worden in speciale game-lokalen, en er volwassenen zijn zoals deze politie-agenten die op deze manier zich betrokken tonen, is er niets aan de hand. Integendeel: misschien is het een idee voor burgemeester Cohen en wethouder Aboutaleb?