Via websites kun je allerlei spelletjes spelen. Maar het bijzondere van het met elkaar verbonden zijn via Internet, is dat je met veel verschillende kinderen tegelijkertijd hetzelfde spel kunt spelen. Dit soort spellen heten multi player games en worden steeds geavanceerder en aantrekkelijker. Veelal zijn ze zo gebouwd dat je met veel spelers tegelijk in een bepaalde spelomgeving bent die een bepaalde ‘wereld’ voorstelt. Zo lopen kinderen in het Habbo Hotel rond in een virtueel hotel. Maar alles is mogelijk, denk ook aan oude werelden, historisch verantwoord soms, maar soms ook geheel fictief. Er zijn gewelddadige werelden, en hele softe.

De aantrekkingskracht van geweld
Jongens in de puberleeftijd voelen zich sterk aangetrokken tot spellen met spanning en geweld. Tot nu toe gaat men er meestal vanuit dat het schadelijk is voor jonge mensen om dit soort spellen te spelen. Het opvallende is echter dat die visie niet of nauwelijks door onderzoek ondersteund wordt. Kinderen met een stoornis in hun ontwikkeling lopen wel een risico.

Op dit moment zijn onderzoekers van de Universiteit van Amsterdam bezig met een langlopend onderzoek naar de invloed van games (ook gewelddadige) op de ontwikkeling van met name jongens. De resulaten zijn nog niet bekend, maar de onderzoekers zien globaal het volgende beeld. Een jongen met een gebrekkige gewetensvorming, die zich slecht kan beheersen in zijn driften en die zich niet kan inleven in andere mensen, wordt van het spelen agressieve games inderdaad zelf ook gemakkelijk agressief. Maar gezonde jongens vinden in die games een gezonde uitlaatklep voor hun emoties.

Voor gezonde jongens bieden games een veilige manier om te experimenteren met allerlei emoties, vooral ook die emoties die ze in het dagelijks leven moeten leren beheersen, zoals woede maar ook angst. Jongens in de puberteit zoeken de confrontatie op met die emoties, wellicht ook omdat het hen helpt te ontdekken wie ze zijn en hoe ze hun mannelijkheid kunnen uiten.

Dit soort onderzoeksresultaten wil natuurlijk niet zeggen dat pubers deze vaardigheden niet op een andere manier zouden kunnen opdoen, maar in ieder geval hoeven ouders zich niet zorgen te maken als ze zien dat hun puberzonen zo dol zijn op gewelddadige games. Zolang kinderen zich maar niet monomaan hiermee bezig houden, hun huiswerk doen en ook de kans krijgen op een andere manier sociale ervaringen op te doen, lijkt er dus weinig aan de hand. 

Groepsvorming
Multi player games hebben ook een enorme aantrekkingskracht op heel jonge kinderen, al vanaf een jaar of 9. Het geeft een bijzondere ervaring om in contact te komen met onbekende kinderen. Dat op zich is al spannend. Soms spelen ze met kinderen uit andere landen en zo jong als ze zijn communiceren ze heel effectief in een soort gemeenschappelijk chat-engels.

Ook jongeren vormen grotere gemeenschappen van gamers die elkaar rond één spel ontmoeten. Voor hen is het nog gemakkelijker om over de landsgrenzen te communiceren. Zo biedt een Internet game jongeren hier ineens de mogelijkheid van contact met jongeren uit bijvoorbeeld Australië en Rusland. Onderling vormen spelers weer verschillende teams, of clans, die elkaar het game-leven flink lastig kunnen maken.

Wat populaire games zijn, wisselt enorm per groep, per school en per maand. Zie bijvoorbeeld: ‘GameAlbum.com’ of ‘online-games.klup.nl’. Niet alle spellen zijn gratis. Sommige zijn deels gratis te spelen, maar vaak hebben ze betaalde gedeeltes, bijvoorbeeld op een hoger spelniveau.

De populaire multi-player games via Internet voor jonge kinderen bevatten op dit moment weinig tot geen geweld. Het zijn meer ‘sociale spellen’: het gaat om het bereiken van een doel, waarbij het loont om samen te werken met anderen. Daartoe is er meestal ook een chat-mogelijkheid.

Voorbeelden zijn: Runescape.com (vanaf 10 jaar, matig gewelddadig, er wordt functioneel gevochten, geen bloedspetters over het scherm) en HabboHotel.nl (vanaf 10 jaar, niet gewelddadig, maar ook weinig spanning). Maar ook hier geldt dat wat vandaag een ‘coole game’ is, morgen weer ‘uit’ kan zijn.